 |
“Hoi, ik ben Karin.
Na mijn middelbare school ben ik een vervolgopleiding in het ‘hotelwezen’ (toerisme en recreatie) gaan volgen. Nadat ik mijn buitenlandse stage had afgerond bleek er weinig werk te zijn. Ook had ik in mijn stageperiode ervaren dat het vele werken in de avonduren, de weekeinden en feestdagen niet echt ‘mijn ding’ was.
Met tweede kerstdag en ‘oud en nieuw’ zat de hele familie bij ons thuis en moest ik werken, dat vond ik helemaal niet leuk. Wat ik wel erg leuk vond was het omgaan met gasten, daar beleefde ik veel plezier aan. Het mensen naar hun zin en tevreden maken, dat lag me wel.
Een paar maanden na het afronden van de studie liep ik voorbij de Handyman, bij ons in het winkelcentrum, waar een poster op het raam hing met “collega gezocht”. Ik had het wel gezien, maar niet al te lang bij stilgestaan. Daar zoeken ze toch zeker wel een jongen met een technische opleiding voor, bedacht ik zelf.
|
’s Avond, tijdens het eten, vertelde mijn moeder dat ze bij Handyman mensen zochten, of dat zoiets niet iets voor mij was. Als antwoord gaf ik aan helemaal niets van techniek te weten. Mijn moeder, die vaste klant is bij die Handyman, zei dat het volgens haar ook helemaal niet echt nodig is. Ik heb gezien dat ze alles kunnen opzoeken in hun computersysteem of vragen aan de manager. Die man weet echt alles, die werkt er al zeker 10 jaar. Zo bleven we tijdens het eten nog wat over Handyman kletsen. Ik wist niet dat mijn moeder zo enthousiast over zo’n ‘technische’ winkel kon zijn. Nog voor het ‘toetje’ had ik besloten toch eens te gaan praten.
Nu zijn we drie jaar verder en nog steeds werk ik met veel plezier bij Handyman. Het gebeurt me nog wel eens dat mijn vriend ‘s avonds vraagt of het druk is geweest. Het komt vaak voor dat ik dan vertel dat er veel gasten zijn geweest. Nog steeds voelt dat ook zo. Ik zie onze klanten nog steeds als gasten. Net als in het hotel beleef ik er plezier aan om ze tevreden te stellen.
Nog geen dag heb ik er spijt van dat ik de Handyman bij ons in het centrum ben binnengestapt. En die techniek, ach dat bleek reuze mee te vallen. Als je bereid bent voor je gasten wat te doen heb je het zo onder de knie. Dan is het zelfs erg leuk om de verbazing op het gezicht van de klant te zien, dat ik (als vrouw) het weet. Complimentjes genoeg, de hele week door”.
|
|
|